Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

MUSEO BORBONICO, VOL. 6, 1830

Πρόσφατες αναρτήσεις

José Antonio Moreno Jurado, Μέρες του 1994 (Días de 1994)

Días de 1994
Y te dije en silencioHE AQUÍ EL MIEDOy un jardín se des­hizo de pronto en mil fisuras de lava y alacranesde garra y de­sencantoun jardín que fuedesde hace tiempoalivio del mar en el insomnio
No es que fuera un aromasino el mismo corazón
Que ha latido por ti tan árbolmente las horas y minutos lágri­ma y placer en un mismo sentidotan brisamente que el can­san­cio consumió las aristas de su pequeña exac­titud
Y ademásHE AQUÍ LA DESTRUCCIÓNy un guerrero a la manera de un ángel disecadode pie y envanecido junto al pretil informe de la fuente primera
levantaba su espada
contra mí y mis heridassaltando por los setos y los brotes en­mu­decidos de la pequeña madrugadase posaron una a una so­bre tu cuerpo
y despuéscomo si fuesen tuyas
las lavabas en el jugo de la desesperaciónlas secabas con cui­dadohasta que caían al suelo lentamente y crecíana su vezplantas aromáticas que llegaban a los escalones de la nubey me culpabas del daño y el su­fri­miento
Dije inclusoHE AQUÍ LAS CENIZAScuando s…

Nora May French, 6 ποιήματα

1.ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ
Βλέπω πάνω στο κίτρινο χείλος της ερήμου,
πέρα απ’ την βαδισμένη άμμο και τη λευκή τη χλόη
του επίπεδου μεσημεριού που ’ναι ανυπόφορα λαμπρό,
μια πορφυρή σαγήνη αγάπης θεϊκής και δυσδιάκριτης.
Σπεύδω προς τα λεπτά, τα όλο φύλλα φοινικόδεντρα-
πηγές της πόλης της απόλαυσης-
και στέκομαι έκπληκτος, σε πείσμα της καρδιάς μου,
σ’ άδεια ισιώματα, όπου ζεστοί κολυμπούν ορίζοντες. Θα κερδίσω επιτέλους, εγώ που αγαπώ το όραμα,
τις πύλες της πόλης με την αληθινή αγάπη της αγάπης;
Εγώ, κουρασμένος, περιπλανώμενος στην έρημο, γνωρίζοντας το εξής:
πως περιμένοντάς με οι πόρτες οι χρυσές είναι κλειστές
και οργιές βαθιά στο όνειρο η πριγκίπισσα προσμένει
με το καμπύλο στόμα της ανασηκωμένο για το φίλημα.
MIRAGE I see upon the desert’s yellow rim,
Beyond the trodden sand and herbage white
Of level noon intolerably bright,
A purple lure of love divine and dim.
I hasten toward the fronded palm trees slim—
The fountains of the city of delight—
And stand bewildered to my heart’s despite

MARIO LUZI, 5 ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Φύση
Η στεριά και σ’ αρμονία μαζί της η θάλασσα κι υπεράνω των πάντων μια θάλασσα πιο χαρωπή χάρη στη φλόγα των σπουργιτιών τη γοργή και τον δρόμο της αναπαυμένης σελήνηςκαι του ύπνου των γλυκών σωμάτων,που ’ναι μισάνοιχτα στη ζωή και τον θάνατο σε μια πεδιάδα· και χάρη στις φωνές αυτές που κατέρχονται διαφεύγοντας από μυστηριώδεις θύρεςκι αναπηδούν επάνω μας ωσάν τρελά πουλιά για να επιστρέψουν στ’ αρχέγονα νησιά τους τραγουδώντας: εδώ μια κλίνη πορφυρή ετοιμάζεται κι ένα τραγούδι που νανουρίζει όσους να κοιμηθούν δεν μπορούνε- τόσο σκληρή ήταν η πέτρα, τόσο αιχμηρή η αγάπη.
Natura
La terra e a lei concorde il mare
e sopra ovunque un mare più giocondo
per la veloce fiamma dei passeri
e la via
della riposante luna e del sonno
dei dolci corpi socchiusi alla vita
e alla morte su un campo;
e per quelle voci che scendono
sfuggendo a misteriose porte e balzano
sopra noi come uccelli folli di tornare
sopra le isole originali cantando:
qui si prepara
un giaciglio di porpora e un canto che culla
per chi n…